RSS
  • Serie: Deadwood (Season 1)

    16. Feb. 2008, 8:43

    Zelfs wie een gloeiende hekel heeft aan westerns, en cowboys alleen maar leuk en interessant vindt als ze na de werkuren aan elkaars reet zitten, durven wij van harte 'Deadwood' aanraden, een in het Wilde Westen gesitueerde HBO-reeks die in Amerika straks aan zijn derde jaargang begint en waarvan bij ons nu het eerste seizoen werd uitgebracht.
    Als het onvolprezen huis dat ons eerder topreeksen als 'The Sopranos', 'Sex and the City', 'Six Feet Under' en recent nog 'Rome' schonk met een westernserie uitpakt, weet je dat je veel méér mag verwachten dan een wat lang uitgevallen televisieversie van 'Unforgiven' of een brave en voorspelbare genreoefening, en andermaal worden de verwachtingen ruimschoots ingelost. Wij moesten zelfs al tijdens de begintitels een paar overenthousiaste hoeraatjes onderdrukken. Het losjes op ware feiten gebaseerde 'Deadwood' begint in 1875, kort na Custers fameuze Last Stand bij Little Big Horn, wanneer door de nasleep van de burgeroorlog en de snel om zich heen grijpende goudkoorts in sommige uithoeken van de V.S. complete anarchie en wetteloosheid heersen. Zo ook in Deadwood, een op Sioux-grond opgetrokken nederzetting die een vergaarbak is van goudzoekers, gokkers, outlaws en legenden als Wild Bill Hickok (een geweldige en helaas veel te snel afgeknalde Keith Carradine) en Calamity Jane. Een fraaie setting voor een serie waarin werkelijkheid en fantasie mooi worden verweven en die alle kwaliteiten verenigt die het handelsmerk van HBO zijn geworden: ijzersterke, over meerdere afleveringen uitgesponnen plotlijnen, prachtige fotografie, spetterende dialogen en een uitstekende cast met naast enkele grote kleppers (o.a. Powers Boothe en Brad Douriff) vooral onbekende, maar daarom niet minder subliem acterende namen als - het zou de aftiteling van een pornofilm kunnen zijn - Paula Malcomson, Robin Weigert, Jim Beaver en Timothy Olyphant. Ze kunnen hun tanden zetten in een ensemble gelaagde en complexe personages, met als absolute blikvanger Al Swearengen, de saloon- annex bordeeleigenaar die als een gewetenloze western-capo het reilen en zeilen in Deadwood bepaalt. Ian 'Lovejoy' McShane, die voor zijn vertolking al een Golden Globe won, maakt er één van de brutaalste en verwerpelijkste slechteriken van die ooit in een tv-serie te zien waren. Wat ook opvalt, is de verbluffende aandacht voor detail: Deadwood is prachtig neergezet als een smerig en onguur hol van verderf en de luizige gelukszoekers, losers en bandieten die er de straten, bars en bordelen bevolken zien er zo overtuigend ongewassen uit dat je er zélf bijna jeuk van krijgt. Voorts hopen wij dat ze elkaar niet té snel uitmoorden allemaal, zodat deze prachtserie nog een paar jaargangen meekan.

    van: www.humo.be

  • Film: My summer of love (2004)

    16. Feb. 2008, 8:41

    Mona heeft net een geweldige bromfiets gescoord die haar bijna niks kostte, zonder motor maar toch. Ze woont bij haar broer Phil die ooit een pub had, maar de boel wegdeed toen hij God vond. In de 'moors' even buiten hun rustige dorpje in Yorkshire ontmoet Mona de rijke, verwende en decadente Tamsin. Er groeit een onwaarschijnlijke maar intense vriendschap tussen de twee, die bijna overslaat in verliefdheid. Hoewel de ietwat ruwe Mona en de dromerige Tamsin zo verschillend zijn, willen ze allebei namelijk maar één ding: hun leven ontvluchten. Phil probeert de meiden te bekeren, maar Mona wil gewoon haar oude gevaarlijke broer Phil weer terug, van wie ze zo hield. En Tamsin wil kijken hoe ver ze moet gaan om Phil te breken.

    Het Engelse drama 'My Summer of Love' is geschreven en geregisseerd door Pawel Pawlikowski, waarmee hij een BAFTA-award won voor Beste Britse Film van 2004. Nathalie Press (Mona) en Emily Blunt (Tamsin) beleefden allebei hun filmdebuut met 'My Summer of Love', Press kreeg op het Film Festival van Stockholm een eervolle vermelding. Broer Phil, de crimineel die God gevonden heeft, wordt gespeeld door Paddy Considine, die eerder een hoofdrol speelde in 'In America' en ook te zien is in Ron Howards 'Cinderella Man'.

    (van: www.filmfocus.nl)


  • Boek: Middernachtskinderen (1985 - Salman Rushdie)

    4. Feb. 2008, 8:30

    De hoofdpersoon in deze roman is Saleem Sinai, die klokslag
    middernacht op 15 augustus 1947 wordt geboren. Het is het moment dat India onafhankelijk wordt. Saleem meent dan ook dat hij een bepalende rol in het land gaat vervullen. Maar hij is niet de enige: er zijn op datzelfde moment duizend-en-één middernachtskinderen geboren. Allen beschikken zij over bovennatuurlijke eigenschappen. Saleem zelf is sterk telepatisch en staat met hen in verbinding.

    Als dit vermogen door een neusoperatie verloren gaat, blijkt zijn reukorgaan zo fijngevoelig dat hij zelfs de gevoelens van anderen kan ruiken.

    Zo wordt Saleem het raakpunt van twee sferen. Enerzijds de nieuwe Indiase bovenlaag, die de macht uitoefent zoals de Engelsen dat deden en anderzijds het 'oude' India, bevolkt door waarzeggers, bedelaars en fakirs.

    In deze twee sferen beschrijft Rushdie de eerste dertig turbulente jaren van India's geschiedenis als onafhankelijke staat. De bloedige godsdiensttwisten, de afscheidingen, de staatsgrepen. Saleem staat er voortdurend met zijn grote neus bovenop.

  • Film: Het rode korenveld (1987 - Zhang Yimou)

    4. Feb. 2008, 8:25

    China, de jaren dertig van de twintigste eeuw. Een oude lepralijder die een afgelegen wijngaard beheert, overlijdt. Jiu’er, de vrouw die door de lepralijder is gekocht en haar minnaar, die door de verteller van de film ‘mijn opa’ wordt genoemd, nemen de wijnhandel over. Zij zetten een geïdealiseerde quasimatriarchale gemeenschap op, onder leiding van Jiu’er. Dan dringen Japanse soldaten het gebied binnen en leggen de bewoners hun regels op. Ze willen de druivenvelden platgooien om plaats te maken voor een weg. Dit pikken de locale bewoners niet en ze komen in opstand. Zullen zij hun verzet overleven?