Blog

RSS
  • Mijn Vera-ontmaagding.

    12. Nov. 2010, 16:32

    Thu 11 Nov – Ratatat

    Ruim een maand heb ik op deze langharige muzikale broeders uit de VS gewacht. Vanaf het moment dat ik erachter kwam dat zij in de Vera in Groningen zouden komen, heb ik er al naar uitgekeken. Ik ken deze controversiële smooth-electro band al ruim 4 jaar. Eerst vond ik het erg leuk, maar het zakte wat weg. Er was te weinig van hen om te luisteren, zonder dat het lichtelijk eentonig werd. Ook onderging mijn muzieksmaak een sterke differentiatie.

    Eind 2008 zag ik, per toeval, dat Ratatat een nieuw album had. Het was in dezelfde stijl, maar toch wat diverser. Naarmate ik dit album meer luisterde, kwamen mijn oude Ratatat-genen weer terug. Ik was weer helemaal in de ban van deze esthetische gitaristen.

    Toen was het 11 november. Het was eindelijk zo ver. Ik vertoefde mij in de hoofdzaal van Vera, wachtend op Ratatat. Ik was hier nog maar één keer eerder geweest en wist puur en alleen hoe het eruit zag. Gelijk maar lekker naar voren gekropen, het voorprogramma was voor velen niet al te interessant, hetgeen mij niet uitmaakte want ik kon daardoor rustig mijn plekje uitzoeken. Het voorprogramma was een soort dubstep programma. Prima te verorberen, het werd wel wat saai op een gegeven moment. Ik kon niet wachten totdat Ratatat dan eindelijk begon.

    Toen begonnen ze. Vanaf de eerste toon heb ik meegejankt met de schreeuwende gitaren. Vooral de topper Wildcat was natuurlijk uitgewerkt tot een spektakel. Vooral Mike Stroud maakte er een lekkere performance van. Liggend, knielend, kruipend en tijgerend speelde hij gitaar. Geweldig om naar te kijken. Mijn eigen hoogtepunten van de avond waren de momenten dat ze, met volle convictie en explosiviteit, samen, voor op het podium *Vlak voor mijn neus dus* samen de big drums gingen bespelen. Dit waren, voor mij, de meest olijke momenten van de avond.

    Toch was niet alles perfect, ik vond het jammer dat er geen enkele perfecte overgang was van het ene nummer naar het andere nummer. Dit viel me dan wel weer tegen, maar dat kon mijn euforische stemming niet vertroebelen.

    Het was een geweldige performance en ik heb er intens van genoten. Ratatat, voor mij zijn jullie helden. Vanavond maar mijn geluk uitoefenen bij Vera, the Tallest Man on Earth speelt. Kaarten zouden uitverkocht moeten zijn, maar de kans is groot dat er iemand niet komt die wel een reservering had. Wish me luck;)

    Kortom, het was een geweldige avond met een geweldige sfeer, Ratatat en Vera. Bedankt.

    x