Blog

RSS
  • Dr. Gregory W. Graffin

    26. Sep. 2007, 21:27

    When Greg Graffin set out to record a solo-project back in 1997, it wasn't a real big surprise to BR-fans that it turned as an acoustic folk-album. Graffin had said in the pas that he views a lot of the work of Bad Religion as folk-music, adapted to the modern pace of life. The step to recording a real folk-album was only natural. And it turned out that some, well one song really, works much better on an acoustic piano than with a battery of rock guitars backing it up. Cease as played on American Lesion really is a lot better than the version on The Gray Race. Unfortunately the rest of the album sounds, well, like it was recorded in an amateur recording basement.

    Almost 10 years later Graffin finally got to making a follow up to American Lesion: Cold As The Clay, released in the summer of 2006. The album was entirely written by Graffin and produced by Mr. Brett. Cold as the Clay is true homage to American folk music. It's awesome.

    Greg, please come to Europe for a solo tour! That's all I can say about it. Go check it out if you like anything in between Bob Dylan and 16 Horsepower.
  • Husky Rescue's eerste optreden in Nederland

    26. Mai. 2007, 21:20

    Wed 23 May – Husky Rescue

    Nederland maakte afgelopen woensdag voor het eerst kennis met de dromerige synth-pop van het finse Husky Rescue (File-under: Air meets The Cardigans on the set of Twin Peaks). Hoewel het publiek in eerste instantie wat timide reageerde op de hemelse stem van de evenzo hemelse zangeres Reeta-Leena (Noordelijke schone achter een Nord-lead ... need I say more), wist de band een heel goede sfeer op te bouwen met Blueberry Tree (in 3 delen), wat bij het publiek zeer goed in de smaak viel. Wat mij betreft speelden ze Nightless night iets te vroeg in de set, maar dat werd aan het einde van het optreden ruimschoots goedgemaakt met het eerste hitje dat ik ooit van ze hoorde: Summertime Cowboy. Opvallend waren de wisselingen op het podium waar de bandleden bewezen over multi-muzikale talenten te beschikken. Drummer Anssi zat meermalen met gitaar in de handen, evenals toetsenist Ville. De gitarist vulde ondertussen het geluid aan met zijn 'steel slide guitar', waardoor ze op dromerige synthesizer deuntjes een uniek geluid neerzetten.

    Naderhand bleken de finnen uiterst relaxete lui en hebben we Anssi, Ville en basgitirist Marko nog voor een biertje meegenomen naar de kroeg om de hoek. Jammergenoeg lag Reeta-Leena toen al haar schoonheidsslaapje te doen (ik had graag even kennis gemaakt :) ). Nog wat napratend in de kroeg leerde ik dat Marko en Ville een studio runnen in Helsinki (wat het multi-muzikale talent verklaart).

    Na een zeer geslaagde avond was de lange terugreis naar Utrecht (niet verwacht dat ik de nachttrein zou nemen) het avondje met Husky Rescue meer dan waard.